ರಕ್ತ ಚಂದ್ರ ಗ್ರಹಣ fiction story.

ಮುಂಬೈ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿಶಾಲವಾದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಆರ್ದ್ರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾತ್ರಿಯ ಗಾಳಿಯು ಅಪರೂಪದ ತಾಜಾತನವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜಾಬಾಯಿ ಗಡಿಯಾರ ಗೋಪುರದ ನೆರಳಿನಂಚಿನಲ್ಲಿ ತ್ರಯಂಬಕ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅದ್ಭುತ ನಾಟಕವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವನ ತಂಗಿ ಮಾಯಾ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದವಳು. ಅವಳು ಒಬ್ಬ ಅನುಭವಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ತನ್ನ ಟೆಲಿಸ್ಕೋಪ್‌ನ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಅನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮಾಯಾ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಬೆಳಕಿನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ತ್ರಯಂಬಕನಿಗೆ ಅದು ದೈವಿಕ ಪ್ರಭಾವದ ಸಜೀವ ಕಲಾಕೃತಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಅವರಿಬ್ಬರ ಸುತ್ತಲೂ ಮೈದಾನವು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಜಾತ್ರೆಯಂತೆ ಕಳೆಗಟ್ಟಿತ್ತು. ಕುಟುಂಬಗಳು ಚಾಪೆಗಳನ್ನು ಹಾಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಗರದ ಸದ್ದುಗದ್ದಲಗಳು ಜನಸಮೂಹದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಮುಂದೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದವು. ನಗರದ ಮಂದ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆಯೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮखमಲಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದ ವಜ್ರಗಳಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಮಾಯಾ ತನ್ನ ಟೆಲಿಸ್ಕೋಪ್ ಮೂಲಕ ನೋಡುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಯ ನೆರಳು ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಯಾವಾಗ ಬೀಳುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ವಾತಾವರಣದ ವಕ್ರೀಭವನದಿಂದಾಗಿ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲ್ಮೈ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಗಾಢ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವಳು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ತ್ರಯಂಬಕ ಅವಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಕೈಗಳು ತನ್ನ ಅಂಗಿಯ ಒಳಗಿದ್ದ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳು ಕೇವಲ ನೆರಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ತಾನು ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ಈ ಕೇತು ಗ್ರಸ್ತ ಚಂದ್ರಗ್ರಹಣದ ಭಾರೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮತೋಲನಗೊಳಿಸಲು ತಾನು ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದಲೇ ನಡೆಸಿದ ಆಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಚಂದ್ರನು ಸುಂದರವಾದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ತ್ರಯಂಬಕನು ತನ್ನ ಮನೆಯ ದೇವರ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಪಠಿಸಿದ ಶಿವ ರುದ್ರ ಮಂತ್ರದ ಕಂಪನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಕಾಶದ ದೀಪಗಳು ಮರೆಯಾದಾಗ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬಲ ನೀಡಲು ಈ ಶಬ್ದಗಳು ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಗ್ರಹಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇತುವಿನ ನೆರಳಿನಿಂದ ಚಂದ್ರನ ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಕೃಪೆಗಾಗಿ ತಾನು ದೇವಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾಗಿ ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ತ್ರಯಂಬಕನ ದೃಢವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಯಾ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಟೆಲಿಸ್ಕೋಪ್‌ನಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಳು. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಜೋಡಣೆಯು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡದಂತೆ ತಾನು ನವಗ್ರಹ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿದ ರೀತಿಯನ್ನು ಅವನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಗ್ರಹಣವು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಂಪು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ ಹನಿಯಂತೆ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಮಾಯಾ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದತ್ತಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಆ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋಗಿ ಮೌನವಾದಳು. ಗ್ರಹಣದ ನೆರಳು ಸರಿದ ನಂತರ ತಾನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಹಳೆಯದನ್ನು ತೊರೆದು ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ತ್ರಯಂಬಕ ಹೇಳಿದನು. ಆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ, ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧಕ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮನುಕುಲದ ಕುತೂಹಲದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಒಬ್ಬಳು ಗಾಜು ಮತ್ತು ಗಣಿತದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಪುರಾತನ ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಕೆಂಪು ಚಂದ್ರನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದರು.

Happy Chinese New year 2026

ನಮಸ್ಕಾರ, ನಾನು ಸುರೇನ್ ಮಹದೇವ್. ಇತಿಹಾಸದ ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯುವುದು ನನ್ನ ಹವ್ಯಾಸ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ತುಡಿತವೂ ಹೌದು. ಇಂದು ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಚೀನಾದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ನಗರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಿದ್ದೇನೆ—ಅದರ ಹೆಸರು ಕ್ವಾಂಜೌ (Quanzhou).

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಚೀನಾವನ್ನು ಕೇವಲ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ನಾಡು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅಲ್ವೇ? ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀವು ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ತಮಿಳು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಮರೆತುಹೋದ ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸುಳಿವುಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಸುರೇನ್ ಮಹದೇವ್ ವಿವರಿಸುವ ಚೀನಾದ ಹಿಂದೂ ಇತಿಹಾಸ

"ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಕ್ವಾಂಜೌ ನಗರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಕೈಯುವಾನ್ (Kaiyuan) ಬೌದ್ಧ ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನಡೆಯೋಣ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಂಬಗಳನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಆ ಕಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಬುದ್ಧನ ಚಿತ್ರಗಳಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಭಗವಾನ್ ನರಸಿಂಹ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರವಿದೆ! ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಗೋಪಿಕೆಯರ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕದ್ದ ಕಥೆಯಿದೆ, ಕಾಳಿಂಗ ಮರ್ಧನದ ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಬೌದ್ಧ ದೇವಾಲಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಗಳ ಕೆತ್ತನೆಗಳಿರುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಸುಮಾರು 800 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಅಂದರೆ 13ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ತಮಿಳು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಈ ಕ್ವಾಂಜೌ ನಗರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಎರಡನೇ ಮನೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆಗ ಇದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಮುದ್ರ ವ್ಯಾಪಾರ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕೇವಲ ಸಾಂಬಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದರು.

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಡಜನ್ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದರು. ಕಾಲಚಕ್ರದ ಉರುಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಾಲಯಗಳು ನಾಶವಾದವು. ಆದರೆ ಆ ದೇವಾಲಯಗಳ ಅವಶೇಷಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ಅಲ್ಲಿನ 'ಚೆಡಿಯನ್' ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಇಂದಿಗೂ ಒಬ್ಬ ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಬೌದ್ಧ ದೇವತೆ 'ಗುವಾನ್ಯಿನ್' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸತ್ಯ ಏನೆಂದರೆ, ಆ ವಿಗ್ರಹವು ನಾಲ್ಕು ತೋಳುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪಾದದ ಕೆಳಗೆ ಅಸುರನನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಿಂದೂ ದೇವತೆಯ (ಬಹುಶಃ ದುರ್ಗೆ ಅಥವಾ ಮರಿಯಮ್ಮನ್) ವಿಗ್ರಹವಾಗಿದೆ!

ಮತ್ತೊಂದು ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ 'ಬ್ಯಾಂಬೂ ಸ್ಟೋನ್ ಪಾರ್ಕ್'ನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 5 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ಶಿವಲಿಂಗವಿದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಆಕಾರದ ಕಲ್ಲು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಭಕ್ತಿಯ ಈ ಕುರುಹುಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿವೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಒಂದು ರೋಚಕ ಕಥೆ."

ಸುರೇನ್ ಮಹದೇವ್ ನೀಡುವ ಸಂದೇಶ (ನೀತಿ)

ಈ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಗಳು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ:

 * ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ: ಕ್ವಾಂಜೌನ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳು ಇಂದು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಕೆತ್ತನೆಗಳು ಮತ್ತು ಜನರು ಪೂಜಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇನ್ನೂ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದೆ. ನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಜನರ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ.

 * ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಸೌಹಾರ್ದತೆ: ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ಭಾರತೀಯರು ಕೇವಲ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸಲು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಲೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಇದು ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಪಾಠ.

 * ಮರೆವು ಇತಿಹಾಸದ ಶಾಪ: ನಮ್ಮದೇ ಪೂರ್ವಜರು ಕಡಲನ್ನು ದಾಟಿ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಇಂದು ಭಾರತದ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ಈ ಇತಿಹಾಸ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ.

"ಇತಿಹಾಸ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಗತಕಾಲವಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪ," ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸುರೇನ್ ಮಹದೇವ್ ತಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.